Back to contents

 

Yeşil

Adam, kalemi boğazına saplıyor,
yazının tarihi çıkıyor, yazanın degil.
Adam, başkalarının dününde arıyor geçmişini,
onların elleriyle dokunup, dişleriyle ısırıyor kadını.

başkalarının yüzü, hep gördüğü yüz.

Adam, kemigine dayıyor bıçağı,
kanın degil,bıçağın tarihi akan.
ayakizlerine sular dolduruyor Adam,
parmaklarında solucanlar yürütüyor,
kil ile ovuyor etini,
yüzünü sürtüyor çimene.

Ölü bir cenindir yatan her kelimenin altında
tek bildiği bu.

Aydın Bal