Yeşil
Adam,
kalemi boğazına saplıyor,
yazının tarihi çıkıyor, yazanın degil.
Adam, başkalarının dününde arıyor geçmişini,
onların elleriyle dokunup, dişleriyle ısırıyor kadını.
başkalarının
yüzü, hep gördüğü yüz.
Adam, kemigine
dayıyor bıçağı,
kanın degil,bıçağın tarihi akan.
ayakizlerine sular dolduruyor Adam,
parmaklarında solucanlar yürütüyor,
kil ile ovuyor etini,
yüzünü sürtüyor çimene.
Ölü
bir cenindir yatan her kelimenin altında
tek bildiği bu.
Aydın
Bal