Kasaba
çakıl
taşlarından yengeç ayaklarıyla çekilen akdeniz
gibi,
saçların parmaklarımın arasından akarken,
gecenin kara kâkülü ile lacivert gözleri
arasına kurulmuş bir kasaba bu,
benim seni sevdiğim.
yazamam
ya,
yazsam,
kapı önüne serilmiş bir döşek olur
mektubum, yatarsın.
sabah rüzgârına bir uzak ses takılmıştır,
için burulur,dayanamaz
ağlarsın.
tüm
adalarımı adadım sana,
tüm adalarımı diyorum,
ödünç alınmış bir garip çocukluktan.
günlerimde ,gül kuruttum,
bekliyorum
nâfile,
gölgeli sıcaklığında avluların,
yaz önüymüş,
benim sen sandığım.
Aydın
Bal