Back to contents

 

Kasaba

çakıl taşlarından yengeç ayaklarıyla çekilen akdeniz gibi,
saçların parmaklarımın arasından akarken,
gecenin kara kâkülü ile lacivert gözleri arasına kurulmuş bir kasaba bu,
benim seni sevdiğim.

yazamam ya,
yazsam,
kapı önüne serilmiş bir döşek olur mektubum, yatarsın.
sabah rüzgârına bir uzak ses takılmıştır,
için burulur,dayanamaz
ağlarsın.

tüm adalarımı adadım sana,
tüm adalarımı diyorum,
ödünç alınmış bir garip çocukluktan.
günlerimde ,gül kuruttum,
bekliyorum
nâfile,
gölgeli sıcaklığında avluların,
yaz önüymüş,
benim sen sandığım.

Aydın Bal